The Returner

ไม่มีใครมีค่า พอ . . . ที่คุณต้องเสียน้ำตาให้

Thu, 17 May 2007 08:00:56 GMT

ไม่มีใครมีค่าพอ . . . ที่คุณต้องเสียน้ำตาให้

No man/woman is worth your tears
and the only one who is, will never make you cry.

ไม่มีชาย หรือหิงคนไหน มีค่า พอที่คุณจะต้องเสียน้ำตาให้
ส่วนคนที่มีค่าพอนั้น . . . เขาย่อมที่จะไม่มี วันทำให้คุณร้องไห้อย่างเด็ดขาด

If you love someone, put their name in a circle, instead of a heart,
because hearts can break, but circles go on forever.

ถ้าคุณรักใครสักคน . . .จงเอาเขา ไว้รอบตัวคุณ . . . แทนที่จะใส่เขาไว้ในใจ
เพราะหัวใจสามารถแตกสลายได้
แต่ถ้าเขาอยู่รอบตัว คุณ . . . เขาจะอยู่กับคุณตลอดไป

Everyone hears what you say.
Friends listen to what you say.
Best friends listen to what you don't say.

ทุกคนได้ยินสิ่งที่ท่านพูด
เพื่อนทั่วๆ ไปจะรับฟังในสิ่งที่ท่านพูด
แต่เพื่อนแท้ จะรับฟังความรู้สึกที่ ท่านไม่เอ่ยมันออกมา

If you judge people,
you have no time to love them.

ถ้าท่านมัวแต่ . . . คิดตัดสินผู้ อื่น
ท่านก็จะไม่มีเวลาพอที่จะรักและเข้าใจพวกเขา

It may take only a minute to like someone,
Only an hour to have a crush on someone and only a day to love someone
But it will take a lifetime to forget someone.

มันอาจจะใช้เวลาเพียงชั่ว นาที . . . ที่จะชอบใครสักคน
เพียงชั่วโมงที่จะนึกรักใครสักคน และเพียงชั่ว วันที่จะรักใครสักคน
แต่ . . . มันจะใช้เวลาชั่วชีวิตของท่านที่จะ ลืมคนคนนั้น

Yesterday is the history,
tomorrow is a mystery.
Today is a gift,
that is why it is called the present.

เมื่อวาน . . . คืออดีต
พรุ่ง นี้ . . . คือปริศนา
แต่วันนี้ . . . คือสิ่งที่ท่านมี
นี่คือเหตุผล ว่า . . . ทำไมจึงเรียกปัจจุบันนี้ว่า . . . ของขวัญ

Send this to everyone you will never forget,
and send it back to the person who sent it to you too,
just to show them that you will never forget them too.

ส่งสิ่งดีๆ เหล่านี้ให้กับคนที่ ท่านคิดว่า. . . จะไม่มีวันลืม
และส่งกลับไปยัง ผู้ที่ส่งมาให้ท่าน
เพื่อ ให้เขารู้ว่า . . . ท่านก็จะไม่มีวันลืมเขาเช่นกัน

If you don't send it back,
it means that you are not a true friend.
So send it to everyone that you never will forget.

ถ้าท่านไม่ส่งกลับ
นั่นหมายถึง ว่า . . . ท่านมิได้คิดว่า ท่านเป็นเพื่อนแท้ของเขา
ดังนั้นจงส่งสิ่งดีๆ เหล่านี้ไปให้ทุกคน. . . ที่ท่านจะไม่มีวันลืมเขาออกจากใจ. . .

"น้อยใจ"
อาการอ่อนแอของจิตใจ . . . ที่ไม่ได้รับการตอบสนอง
ยามที่เกิดความต้องการให้คนเอาใจ
วิธีแก้ . . . อย่าเอาแต่ใจ

"เจ็บใจ"
อาการเป็นพิษของจิตใจ . . . ที่ลามมาจากหาง เวลามีใครมาเหยียบมัน
วิธีแก้ . . . ตัดหางทิ้งซะ อย่ายกหางตัวเอง

"ละอายใจ"
อาการใฝ่ดีของจิตใจ . . . ที่ออกมาชี้หน้าด่าเรา
ข้อแนะนำ . . . เมื่อละชั่วได้ ก็ไม่อายแก่ใจ

"เสียใจ"
อาการวูบทางจิตใจ . . . เกิดจากความไม่มั่นคง
เพราะชอบเอาใจไปผูกเอาไว้กับสิ่งอื่น
วิธีแก้ . . . ตัดใจซะสิ อย่าไปผูกมันไว้

"ใจหาย"
อาการนี้ . . . ชื่อก็บอกอยู่แล้ว
วิธีแก้ . . . หายใจเข้าสิ หายใจลึกๆ แล้วจะเลิกใจหาย

"หลายใจ"
อาการสืบพันธุ์ของจิตใจ โดยการแบ่งตัว
นำไปสู่อาการน้อยใจ . . . แก่คนรอบข้างได้ในเวลาต่อมา
วิธีแก้ . . . ระลึกไว้ มีแต่พวกอะมีบาที่ใช้วิธีแบ่งแบบนี้

"ทำใจ"
อาการที่แปลกที่สุดของใจ . . .
ยิ่งทำมากเท่าไร . . . ใจยิ่งว่างเท่านั้น
ข้อแนะนำ . . . ทำทุกครั้ง ทำบ่อยๆ ค่อยๆ ทำ

แบบว่าผู้หญิงๆ อะนะ?

Thu, 17 May 2007 07:51:47 GMT

ภูมิศาสตร์กับผู้หญิง

ผู้หญิงอายุ 15-20 ปี เหมือนแอฟริกา
ดินแดนที่ยังเป็นธรรมชาติ สดบริสุทธิ์
น่าตื่นตาตื่นใจ ท้าทายให้นักเดินทางท่องสำรวจไปไม่สิ้นสุด

ผู้หญิงอายุ 20-30 ปี เหมือนอเมริกา
ถูกสำรวจปรุโปร่งแล้ว สะดวก รู้งาน
คล่องตัว สมบูรณ์แบบที่สุด

ผู้หญิงอายุ 30-35 ปี เหมือนอินเดียกับญี่ปุ่น
ร้อน ลุ่มลึก และงดงาม

ผู้หญิงอายุ 35-40 ปี เหมือนฝรั่งเศส
ถูกสงครามทำลายย่อยยับไปแล้วครึ่งหนึ่ง
แต่ส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ ก็ยังพอเป็นที่ปรารถนา

ผู้หญิงอายุ 40-45 ปี เหมือนเยอรมัน
ไร้สงคราม แต่ก็ยังไร้ซึ่งความหวังอยู่ดี

ผู้หญิงอายุ 50-60 ปี เหมือนรัสเซีย
กว้างใหญ่ สงบแล้ว
แต่ยังเป็นดินแดน ที่ไม่มีใครอยากไปเที่ยว

ผู้หญิงอายุ 60-70 ปี เหมือนอังกฤษ
มีอดีตที่รุ่งเรือง รุ่งโรจน์มากก็จริง
แต่ไร้ซึ่งอนาคต

ผู้หญิงอายุ 70 เหมือนไซบีเรีย
ทุกคนรู้ว่ามันอยู่ส่วนไหนของโลก
แต่ไม่ค่อยมีใคร อยากไปเหยียบ...........

แต่ทุกสถานที่ก็มักจะมีความสำคัญ ทั้งช่วงเวลา และสถานที่ ต่างกันไป......ไม่มีที่ใด..ดีที่สุด!

........................................................................................

คู่มือดูแลสามี

รักผัวต้องหมั่นตบ ผัวสลบ เราตบซ้ำ
กลับดึกไม่ต้องถาม ไม้หน้าสาม หวดทันใด
ตีหนึ่ง...พึ่งถึงบ้าน แพ่นกบาล ให้หนำใจ
รักผัวไม่หวั่นไหว ซัดเข้าไป ไม่ยั้งมือ

หากผัวกลับบ้านดึก เตรียมเปิดศึก อย่ากลัวเกรง
รักผัวต้องข่มเหง ผัวเราเอง ใช่ผัวใคร
รักผัวต้องเข้มแข็ง กระหน่ำแข้ง ซัดเข้าไป
รักผัวต้องหลากหลาย ทั้งมีดไม้ ให้ครบมือ

รักผัวต้องหมั่นซ้อม โดดขึ้นคร่อม อย่าออมมือ
รักผัวต้องฝึกปรือ หมั่นซ้อมมือ ให้แม่นยำ
ผัวล้มเราเหยียบซ้ำ เอาให้หนำ ตายคามือ
ซ้อมผัวให้คนลือ ว่าเราคือ ยอดเมียไทย

มีผัวบ่นจู้จี้ ร่อนทัพพี ให้หน้าหงาย
มีผัวเอาแต่ใจ บีบคอให้ ตายไปเลย
ตีหัว…ผัวแหว่งวิ่น แอนตาซิล จ่ายทุกแผล
รักผัวต้องดูแล เพราะผัวแก่ ใกล้ลงโลง

ถ้าผัวแอบมีกิ๊ก ไม้ตีพริก ฟาดเข้าไป
กระทืบ…ผัวให้ตาย อย่าปล่อยไว้ ให้อายคน
รักผัวต้องอดทน ผัวเป็นคน ด้านกว่าใคร
โดนตบ จนหน้าหงาย ผัวยังไม่...สำนึกเลย

ผัวดีนั้นหายาก ต้องลำบาก ตรากตรำหา
รู้ไหมกว่าได้มา เหนื่อยเลือดตา แทบกระเด็น
รักผัวต้องใจเย็น เพราะผัวเป็น ของมีค่า
รักผัวต้องบูชา อย่าเที่ยวด่า ส่งเดชไป

ผัวด่า…เราต้องเงียบ
ยกเจ๊เบียบ ให้ผัวไป
เผื่อฟลุ๊ค…ผัวช๊อคตาย
หาผัวใหม่ สุขใจเอย

นรก ! สวรรค์

Sat, 12 May 2007 05:24:23 GMT

นรก ! สวรรค์

                           เรื่องมีอยู่ว่า มีชาวเดนมาร์กคนหนึ่งนอนหลับอยู่ที่บ้านในเวลากลางคืน มีนางฟ้า
                        ลงมาหาเขา ชวนให้ไปเที่ยวสวรรค์กับนรก เขาก็ตกลงไปด้วย นางฟ้าพาไปที่ที่หนึ่ง
                      แล้วบอกว่า "ถึงนรกแล้ว" ที่นั่นเป็นห้องใหญ่ๆ มีโต๊ะยาวๆ บนโต๊ะมีอาหารที่
                        ประณีต อร่อย มีคุณค่าทุกประเภท มีคนนั่งอยู่หลายคน นางฟ้าก็บอกว่า "นี่สัตว์
                          นรก" คนเหล่านั้นนั่งมองอาหารที่น่ากินที่สุดในโลกแต่ตัวเขาผอมเหลืองน่าสงสาร
                          นางฟ้าบอกว่าที่นี่อนุญาตให้กินอาหารดีๆ ได้ แต่มีเงื่อนไขว่าห้ามใช้มือหยิบ
                        ต้องใช้ช้อนที่ยาว 1 เมตร ตักอาการกินเท่านั้น เวลาจะใช้ช้อนตักอาหารเข้าปากตัว
                      เองคนที่นรกก็ตักไม่ถึงสักที อาหารที่อร่อยหกลงบนพื้นเกือบหมด เขาเลยมีความ
                    วุ่นวายเดือดร้อนมาก พยายามตักอาหารเท่าไรก็ไม่ถึงปาก จึงผอมโซเพราะอดอาหารทั้ง
                           ที่อยู่ใกล้ชิดอาหารที่อร่อยมีคุณค่าทางโภชนาการ แต่ไม่สามารถเอาเข้ามาถึงปาก
                               ของตนเองได้ นางฟ้าพาไปอีกห้องหนึ่งแล้วบอกว่า "ถึงสวรรค์แล้ว"

ห้องที่ 2 นี้มีลักษณะเช่นเดียวกับห้องแรกทุกประการ มีโต๊ะอาหารยาวๆ อาหาร
ประณีตหลายๆ อย่างเหมือนกันกับห้องนรก มีเก้าอี้รอบ มีคนนั่งอยู่หลายคน นางฟ้า
บอกว่า "นี่เทวดาบนสวรรค์" แต่แปลกที่คนบนสวรรค์นั้นยิ้มแย้มแจ่มใสอ้วนท้วน
สมบูรณ์สบาย ดูว่าเขากินอาหารอย่างไร ทั้งๆ ที่เขาก็ต้องใช้ช้อนยาว 1 เมตร
เหมือนกับที่นรก "เอ...ทำไมมันไม่เหมือนที่นรก? ทำไมคนที่นี่สนุกสนานแจ่มใส
ร่าเริง แข็งแรง" พอดูดีๆ อ้อ! เห็นวิธีของชาวสวรรค์ คนอีกข้างก็ตักอาหารมาใส่
ปากของคนตรงข้าม คนอีกข้างก็ตักอาหารมาใส่ปากของคนข้างนี้ ก็เลยได้กินกันทุกคน
อยู่อย่างสุขสบาย

                          สรุปว่า ที่นรกนั้น...คนคิดแต่จะได้อย่างเดียว คิดแต่เรื่องความสุขของตัวเอง
                            คิดแต่ว่าเราจะได้อาหาร ได้สิ่งที่เราชอบ โดยไม่คิดถึงคนอื่น แต่ที่สวรรค์
                              นั้น...มีการช่วยเหลือกัน มีความรักสามัคคีกัน คำนึงถึงความสุขของคนอื่นด้วย
                                จึงก็ได้รับความสุขทั่วถึงกันทุกคน

Friends

Thu, 10 May 2007 11:19:54 GMT

...........เพื่อน......แท้

เพื่อนทั่วไปไม่เคยเห็นคุณร้องไห้
เพื่อนแท้มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาคุณ

เพื่อนทั่วไปจะไม่รู้ชื่อพ่อแม่ของคุณ
เพื่อนแท้จะมีเบอร์ของท่านไว้ในสมุดจดโทรศัพท์ของเขา

เพื่อนทั่วไปจะถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ
เพื่อนแท้จะมาแต่วันเพื่อช่วยเตรียมงาน

เพื่อนทั่วไปอยากคุยกับคุณถึงปัญหาของเขา
เพื่อนแท้อยากช่วยปัดเป่าปัญหาของคุณออกไป

เพื่อนทั่วไปจะพิศวงในเรื่องโรแมนติกเก่าๆ
เพื่อนแท้สามารถเอาเรื่องนี้มาอำคุณได้

เพื่อนทั่วไปเวลามาเยี่ยมคุณจะทำตัวเยี่ยงแขก
เพื่อนแท้จะตรงรี่ไปเปิดตู้เย็นและบริการตนเอง

เพื่อนทั่วไปคิดว่ามิตรภาพจบลงเมื่อเกิดการทะเลาะถกเถียง
เพื่อนแท้รู้ดีว่านั่นจะมิใช่มิตรภาพ จนกว่าคุณได้เคยวิวาทกัน

เพื่อนทั่วไปคาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
เพื่อนแท้คาดหวังที่จะอยู่เคียงคุณตลอดไป

แล้วตอนนี้คนที่อยู่ข้าง ๆ คุณ เค้าเป็น เพื่อนแท้ หรือ เพื่อนทั่วไป .......................

เพื่อน..กิน หรือ เพื่อน..ตาย

เมื่อคืนนั่งคุยกับเพื่อน กินฯกันนิดหน่อย คุยเรื่องเพื่อนกับคำนิยามอมตะที่ว่า เพื่อนกินหาง่ายเพื่อนตายหายาก

พูดกันไปพูดกันมา ก็เกิดความคิดว่า อืม ใช่เนอะ เวลาเรามีเงิน เวลามีงานเลี้ยง มีความสุข ไม่รู้ว่าเพื่อนมันมาจากที่ไหนกันเยอะแยะ

ทั้งที่รับเชิญและทั้งที่ไม่ได้รับเชิญ เพื่อนที่อยู่กับเราตอนมีความทุกข์มันน้อยนิดเหลือเกิด ควานหาเท่าไรก็หาไม่ค่อยเจอเพื่อน

เวลาไม่มีตังค์ ไม่มีความสุข เพื่อนไม่รู้หายไปไหนหมด มองหาไปทางไหนก็ไม่เห็นเจอ เพื่อนตายสักที ทั้ง ๆ ที่เรากำลังจะตายรอมร่อ

ผมมองหน้าเพื่อน ๆ ในกลุ่ม มองซ้ายมองขวา ถามพวกมันในใจว่า นี้เอ็งเป็นเพื่อนกินหรือเพื่อนตายกันแน่ มองดูกับข้าวบนโต๊ะ

อารมณ์ตอนนี้คงจะได้ประมาณแค่เพื่อนกิน เพื่อนกินอาจจะรวมถึงผมด้วย เพราะถ้าปล่อยให้เพื่อนกินอย่างเดียว เราคงกินไม่ทันเพื่อน

กินไปจนเวียนหัวเต็มเพลา เพื่อนกิน รวมทั้งผมกิน ก็ยังไม่ลดละความพยายามที่จะมองหาเพื่อนแท้

พูดคุยวกวนวนเวียนถึงผู้ที่ไม่ได้มาร่วมเสวนาด้วยในตอนนั้น ผู้ไม่อยู่มักจะถูกนินทาเสมอ ถ้าตอนนั้นผมไม่อยู่ คนถูกนินทาอาจจะเป็นผม

เพื่อนกินอาจจะเป็นผม แต่ตอนนี้ผมอยู่ ผมเลยกลายเป็นเพื่อนตายที่กำลังกินโดยปริยาย

การสนทนาเริ่มออกรส เพิ่มตามจำนวนดีกรีอาหารตรงหน้า เพื่อนกินไม่มีทีท่าว่าจะยกธงขาวยอมแพ้ง่าย ๆ สั่งอาหารเพิ่ม

ลุงเจ้าของร้านเข้ามาร่วมวงเสวนาด้วยลุงเขาบ่นรำพันประมาณเดียวกับพวกผมว่า สมัยนี้เพื่อนตายหายาก พอเห็นเรามีเงิน มีกินเพื่อนก็มา

พอเราไม่มีมันก็หาย (ความคิดของลุงไม่ได้แตกต่างจากพวกผมเลยสักนิด)แต่มีบางอย่างแตกต่างสำหรับลุง

"พวกเอ็งยังดีนะมีเพื่อนกิน มีแรงกิน ไม่เหมือนลุง อยากจะเพื่อนกินไม่มีสักคน เพราะเพื่อนตายไปหมดแล้ว

จะกินเหล้า กินไรที มองหาเพื่อนสักคนไม่ค่อยจะมีกับเขา บางทีโทรไปหาเพื่อนก็ไม่ว่าง ต้องอยู่กับลูกกับเมีย เลี้ยงหลาน

ไอ้เพื่อนที่เป็นไอ้ตัวกิน.. นั้น.....ก็ตายไปหมด เดี๋ยวนี้ลุงเลยต้องกินคนเดียวบ่อย ๆ" ก็มีพวกเอ็งเนี้ยแหละ ที่คอยมาคุยกับลุง

ก็ยังดี ไม่มีเพื่อนคุย คุยกับพวกหลาน ๆ ก็ได้บทสรุปเพื่อนกินเพื่อนตายของผมเป็นอย่างไรก็ยังคงต้องค้นหากันต่อไป

แต่บทสรุปของลุงนั้นชัดเจนเหลือเกิน ว่าเพื่อนกินนั้นเหลือน้อยลงทุกวัน ๆเพื่อนตายมีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกวัน ๆ

วันนั้นสำหรับผมมีเพื่อนกินเพื่อนตายกี่คนไม่รู้ แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองรู้จักความหมายของคำว่าเพื่อน มากขึ้นกว่าเดิมอีกเท่าตัว

วันนี้เรามีเพื่อนกินมากมาย ก็อย่าไปนึกเสียใจอะไร เพราะเพื่อนยังไงก็คือเพื่อน

กินกันไม่เท่าไรเดี๋ยววันนึงก็ตายจากกันไป ถ้าถึงวันนั้นวันที่อายุเพิ่มมากขึ้น

แต่จำนวนเพื่อนลดลงเรื่อย ๆวันที่เราต้องไปงานศพบ่อยกว่างานวันเกิด

ถึงวันนั้นเราคงต้องนึกย้อนกลับมาว่า ไอ้เพื่อนกินคนนี้แหละวะ ที่เคยมีความสุขร่วมกับเรา

เคยกินเคยหัวเราะกับเราตอนมีความสุขสักวันหนึ่งเพื่อนก็ต้องตายจากเราไป

วันหนึ่งเราก็คงต้องตายจากเพื่อนเราไป ไม่ว่าเพื่อนกินหรือเพื่อนตาย

เพื่อนก็คือเพื่อน ถ้าเราได้เป็นเพื่อนกัน มิตรภาพเริ่มขึ้นตั่งแต่แก้วแรก มิตรภาพสิ้นสุดตอนบิลมาวางที่โต๊ะ ...........

ring

Thu, 10 May 2007 08:47:44 GMT

Photo Album: My memory

Tue, 08 May 2007 10:21:50 GMT

My memory

รูปถ่ายที่ไม่ระบุชื่อ

DSC00016 2

รูปถ่ายที่ไม่ระบุชื่อ

More Photos...

Photo Album: My pic

Tue, 08 May 2007 10:20:50 GMT

My pic

Image(20)

Image(24)

Custom List: Custom List

Fri, 18 May 2007 03:13:27 GMT

หุ้น

Music List: เพลง เพราะ ๆ เข้ามาฟังกันนะ

Thu, 17 May 2007 08:26:24 GMT

เพลง เพราะ ๆ เข้ามาฟังกันนะ